Farne Islands en Lake District

Een verjaardag, papagaaiduikers en bloeiende brem

   Voorjaar 2026

Dag 1

De oversteek — Rotterdam naar Hull

Het begint zoals elke goede reis begint: reisstress, tassen pakken en thuis de dieren verzorgd achter laten. Met z'n vieren — Lambert, Marit, Stijn en ik — rijden we naar Rotterdam om aan boord te gaan voor de nachtelijke oversteek naar Hull. Er is iets bijzonders aan het varen als manier van reizen. De Noordzee schuift langzaam voorbij, en terwijl de kust van Nederland verdwijnt, groeit het gevoel van avontuur. Morgen wacht England.

Dag 2

Verjaardag aan de kliffen — Bempton & Whitby

Ik word wakker op zee, en al snel ligt Hull voor ons. Wat een mooier begin van mijn verjaardag kan ik me eigenlijk niet wensen. Onze eerste bestemming zijn de Bempton Cliffs, en het is meteen raak.

Vele Jan van Genten, alken en zeekoeten nestelen zich in de kalkwitte kliffen. En dan, door de kijker, een glimp van een puffin — die kleurrijke papagaaiduiker die we later op de reis nog van dichtbij zullen zien.

In de middag rijden we door naar Whitby. De ruïne van de abdij staat op een heuvel boven de stad en ademt eeuwen geschiedenis. De wind suist door de stenen bogen, en even is het makkelijk voor te stellen waarom dit de plek inspireerde voor Bram Stoker's Dracula. Prachtig en een beetje duister tegelijk.

We overnachten in de buurt van Seahouses, klaar voor morgen.

Dag 3

Papagaaiduikers en zeehonden — de Farne Islands

Dit was de dag waar ik stiekem het meest naar had uitgekeken. Met Billy Shields Boats varen we vanuit Seahouses de Noordzee op, richting de Farne Islands. Al op het water zien we zeehonden lui op de rotsen liggen — ze kijken ons aan met hun grote, ronde ogen zonder ook maar enige haast te vertonen.

Op het eiland zelf is het spektakel compleet. Eindelijk, en nu niet door een kijker maar op een armlengte afstand: papagaaiduikers. Met hun oranje snavels en onverstoorbare blik lopen ze gewoon om je heen alsof jij de indringer bent — wat je ook bent. We genieten volop. Dit zijn de momenten die een reis onvergetelijk maken.

Begin van de middag varen we terug naar de haven

We rijden door naar Keswick, diep in het Lake District. Onderweg opent Engeland zijn mooiste kaarten: ommuurde weiden vol schapen met spelende lammetjes, en hellingen bedekt met felgele, bloeiende brem. Even stoppen we bij Hadrian's Wall — die verbazingwekkende Romeinse grenswal die ooit het einde van de beschaafde wereld markeerde.

Dag 4

Wandelen rondom Keswick — stenen, hyacinten en het meer

Vandaag laten we de auto staan. Lambert en ik trekken er samen op uit voor een wandeling die we niet snel zullen vergeten. Bijna 15 kilometer, en elke stap de moeite waard.

We beginnen bij de Castlerigg Stone Circle, een prehistorische steencirkel die in een open veld staat met rondom de Lake District-heuvels als decor. Er hangt een mysterieuze stilte die je doet beseffen hoe nietig je bent in het grote verhaal van de tijd.

Daarna dwalen we door schaapsweiden en door een bos dat bijna te mooi is om echt te lijken: dichte tapijten van boshyacinten in hun volle, blauwe pracht, afgewisseld met het scherpe aroma van wild daslook. De weg voert ons uiteindelijk naar het Derwentwater-meer, dat glinstert in het middaglicht, en terug naar Keswick.

Dag 5

Catbells beklommen — Ashness, Lodore & Buttermere

Vandaag rijden we met z'n vieren naar Ashness Bridge, een pittoresk stenen bruggetje dat door elke Lake District-fotograaf is vastgelegd — en terecht. Vlakbij klimmen we naar de Lodore Falls, het water dat in een cascade naar beneden tuimelt tussen varens en mos.

Het hoogtepunt van de dag is de beklimming van de Catbells. Het is geen hoge berg, maar de klim is best pittig en de beloning voor boven staat in geen verhouding tot de moeite: een 360-gradenpanorama over Derwentwater en de omliggende dalen. Marit, Stijn, Lambert en ik staan samen op de top, de wind in het haar, en even is de wereld precies goed.

We rijden door naar Buttermere, een van de mooiste meren van het district, en laten de dag rustig bezinken.

Dag 6

Kirkstone Pass en het gouden uurtje bij Millom

We pakken in en slaan een nieuwe richting in. Via de spectaculaire Kirkstone Pass — een bergpas die je het gevoel geeft door een andere eeuw te rijden — dalen we af naar Ambleside. Daarna rijden we langs Grasmere en Rydal Water, waar we even uitstappen voor een korte wandeling. Het Lake District doet gewoon wat het altijd doet: je adem wegnemen.

We rijden verder naar het zuidwesten, naar de kust bij Millom, waar we de komende twee nachten verblijven. Die eerste avond is bijzonder. Het gouden uurtje valt over de baai, en Lambert en ik wandelen er samen doorheen. Het licht op het water, de rust — even is het net alsof de rest van de wereld ver weg is.

Dag 7

Muncaster Castle — tuinen, bijlen en roofvogels

Stijn wil een berg beklimmen — dat laten we hem doen, maar is helaas niet Maps niet heel succesvol achteraf gezien. Lambert, Marit en ik rijden naar Muncaster Castle, een prachtig kasteel met tuinen die op dit moment van het jaar in volle bloei staan. We slenteren door de borders en genieten van de kleuren.

Er is ook een roofvogelshow, en de vogels laten zien waartoe ze in staat zijn. En dan is er nog de bijlgooiattratie — we doen allemaal een gooi, met wisselend succes en veel gelach.

Helaas gooit de regen roet in het eten — de eerste regen van de hele week. Na zo veel mooi weer mogen we eigenlijk niet klagen, maar het voelt toch een beetje als afsluiting. Alsof Engeland zegt: de vakantie is bijna voorbij.

Dag 8

Yorkshire Dales — de weg naar huis

We pakken onze tassen en rijden langs Windermere voor een laatste blik op het glinsterende meer. Daarna kiezen we voor de toeristische route door de Yorkshire Dales, en dat is een beslissing die we geen moment betreuren.

Opnieuw dat typisch Engelse landschap dat je niet snel vergeet: smalle beekjes die kronkelen door de dalen, lage stenen bruggetjes, en overal schapen op glooiende heuvels. En de brem — ook hier staat hij in volle, gele bloei, als een feestverlichting langs de route.

Dan Hull, de boot, de Noordzee. Een nacht varen, en dan Nederland.

"Terugkijkend op een prachtige reis samen — dat zegt eigenlijk alles."